Ciąża w życiu kobiety

Ciąża w życiu kobietyOceń:
dr Żelisława Golańska, psycholog kliniczny
Artykuł pochodzi z książki "Opieka pielęgniarska nad noworodkiem" wydanej przez Medycynę Praktyczną, Kraków 2007
Ciąża w życiu kobiety
Fot. Photl.com

Towarzyszenie dziecku od poczęcia jest konsekwencją miłości rodzicielskiej. Ciąża jest zawsze procesem dynamicznym o ciągle zmieniającym się stanie emocjonalnym. W ciąży następuje zmiana stosunku do siebie samej w związku z rozszerzeniem swego „ja” na „my”.

Ważną determinantą samopoczucia kobiety w tym okresie jej życia jest akceptacja ciąży. Zwykle kobieta, która w I trymestrze ciąży nie akceptuje jej, zaczyna ją akceptować w II trymestrze i przyjmuje pozytywną postawę wobec ciąży i dziecka. Po urodzeniu dziecka, przeważnie bez względu na to, czy było ono chciane czy nie, darzy je miłością macierzyńską.

W I trymestrze ciąży zmiany neurohormonalne, jakie zachodzą w organizmie kobiety powodują labilność nastroju, rozdrażnienie, niepokój, poczucie niepewności w nowej roli, jaka jej została dana. Częstymi objawami w tym okresie życia są wymioty, senność, apatia, niechęć do pewnych pokarmów lub niepohamowane jedzenie. Wszystkie te dolegliwości powodują silną koncentrację na sobie i swoim ciele, a nie na dziecku. Sytuacja ta budzi lęk u kobiety, który utrudnia nawiązanie interakcji z dzieckiem, a także może spowodować odczucie przez kobietę rozwijającego się dziecka jako obcego ciała, które rozwija się poza świadomością i kontrolą kobiety. Z tej też przyczyny w tym okresie życia kobiety mają często poczucie „nierealności” dziecka; wytwarza się postawa psychologiczna wobec swojego stanu i dziecka.

Dostęp do rzetelnych informacji o ciąży i porodzie, wyjaśnienie niepokojących obaw i dolegliwości fizycznych jest zwykle wystarczające do przezwyciężenia złego samopoczucia i uświadomienia sobie, iż występujące problemy mają fizjologiczne podłoże.

Drugi trymestr ciąży – to okres spostrzeżenia ruchów dziecka, a więc jego urealnienie, biologiczne i psychologiczne przystosowanie się kobiety do nowej sytuacji, emocjonalne wyciszenie i skierowanie uwagi „do wewnątrz” ciała. Wytwarza się realna interakcja z dzieckiem, początki nawiązywania „dialogu” z nim, pierwsze wyobrażenie dziecka.

Ważne jest pogłębienie interakcji między matką i dzieckiem przez zastosowanie metod hautonomii (urealnienie ciała dziecka przez dotykanie i głaskanie brzucha).

Trzeci trymestr – charakteryzuje się powstaniem powtórnego napięcia emocjonalnego oraz niepokoju związanego ze zbliżającym się porodem. Kobieta, u której obserwuje się problemy neurotyczne, zaczyna się obawiać o życie swoje i dziecka. Podwyższony poziom lęku obniża się 6 tygodni przed porodem, aż do tygodnia przed datą porodu, kiedy następuje znaczący wzrost jego poziomu.

Ważne jest przygotowanie się do mającego nastąpić porodu, psychologiczne przygotowanie do przyjęcia dziecka, nauka przyszłego karmienia naturalnego i pierwszych kontaktów z dzieckiem oraz zwrócenie uwagi na przyczyny niepokojów i obaw w celu zmniejszenia lęku. Obawy mogą bowiem wynikać nie tylko z niewłaściwego obrazu ciąży i porodu, ale również ze złej interioryzacji informacji o tym etapie w życiu kobiety. Inną przyczyną może być zaniżony obraz siebie, a zwłaszcza nierealne obawy o niemożność spełnienia się w roli matki.

Problemy w małżeństwie, zła sytuacja materialna, odbieranie dziecka jako przeszkody na drodze do realizacji takich celów, jak: studia, kariera zawodowa, spełnienie własnych dążeń – to także powody, dla których kobieta może odrzucać macierzyństwo.

Osobnym problemem kobiet jest tzw. ciąża urojona – występuje najczęściej u kobiet samotnych, bezdzietnych, dla których ciąża jest bardzo silnym pragnieniem, często stymulowanym przez męża i bliskich.

Data utworzenia: 29.11.2012
Ciąża w życiu kobietyOceń:
Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Lekarze odpowiadają na pytania

  • Hospitalizacja ciężarnej z cukrzycą
    Ginekolog poinformował mnie, że po włączeniu insuliny od 38. tygodnia będę leżeć w szpitalu. Proszę o informację, skąd taka procedura, dlaczego mimo dobrego rozwoju dziecka czeka mnie szpital (przyrost masy w normie i u mnie i u dziecka)?
  • Leczenie cukrzycy ciążowej
    Jestem w 32. tygodniu ciąży i mam cukrzycę ciążową od 24. tygodnia. Do tej pory wystarczała dieta, od kilku dni stężenie glukozy na czczo przekracza 90, a po posiłkach w górnej granicy (110-118). Czy jest jakiś sposób na obniżenie stężenia cukrów na czczo (przyrost masy w normie i u mnie i u dziecka)?

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Leki

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies